Kącik logopedyczny

 

 

Ćwiczenia logopedyczne w domu - online

 

 

Szanowni Rodzice

 

Zachęcam Państwa do ćwiczeń logopedycznych

z dzieckiem w domu.

 

Podaję poniżej materiały pomocne w tej pracy, które można znaleźć na stronach internetowych.

 

Myślę, że taka forma pracy będzie atrakcyjna dla dzieci.

 

ZAPRASZAM WSZYSTKIE DZIECI DO LOGOPEDYCZNEJ ROZGRZEWKI

USIĄDŹCIE PRZED LUSTERKIEM I ĆWICZYMY

 

POWODZENIA :)))

 

LOGOPEDYCZNA ROZGRZEWKA

 

Gimnastyka buzi i języka

 

Ćwiczenia warg:

  • Wymawianie na przemian „ a-o” przy maksymalnym oddaleniu od siebie wargi górnej i dolnej.

  • Oddalanie od siebie kącików ust – wymawianie „ iii”.

  • Zbliżanie do siebie kącików ust – wymawianie „ uuu”.

  • Naprzemienne wymawianie „ i – u”.

  • Cmokanie.

  • Parskanie /wprawianie warg w drganie/.

  • Masaż warg zębami (górnymi dolnej wargi i odwrotnie).

  • Dmuchanie na płomień świecy, na watkę lub piłkę pingpongową.

  • Układanie ust jak przy wymowie samogłosek ustnych, z wyraźną, przesadną artykulacją warg, np. w kolejności: a-i-o-u-y-e, u-a-i-o-e-y, o-a-y-i-u, e-y-i-o-a-u, u-i-y-a-o.

  • Wymowa samogłosek w parach: a-i, a-u, i-a, u-o, o-i, u-i, a-o, e-o itp.

  • Wysuwanie warg w „ryjek”, cofanie w „uśmiech”.

  • Wysuwanie warg w przód, następnie przesuwanie warg w prawo, w lewo.

  • Wysuwanie warg w przód, następnie krążenie wysuniętymi wargami.

 

Ćwiczenia języka:

  • Głaskanie podniebienia” czubkiem języka, jama ustna szeroko otwarta.

  • Dotykanie językiem do nosa, do brody, w stronę ucha lewego i prawego.

  • Oblizywanie dolnej i górnej wargi przy ustach szeroko otwartych /krążenie językiem/.

  • Wysuwanie języka w przód i cofanie w głąb jamy ustnej.

  • Kląskanie językiem.

  • Dotykanie czubkiem języka na zmianę do górnych i dolnych zębów, przy maksymalnym otwarciu ust /żuchwa opuszczona/.

  • Język wysunięty w kształcie grota wykonuje poziome ruchy wahadłowe od jednego do drugiego kącika ust.

  • Rurka – wargi ściągnięte i zaokrąglone unoszą boki języka.

  • Język lekko wysunięty opiera się na wardze dolnej i przyjmuje na przemian kształt „łopaty” i „grota”.

  • Ruchy koliste języka w prawo i w lewo na zewnątrz jamy ustnej.

  • Oblizywanie zębów po wewnętrznej i zewnętrznej powierzchni dziąseł pod wargami. Usta zamknięte.

 

Ćwiczenia usprawniające podniebienie miękkie:

  • Wywołanie ziewania przy nisko opuszczonej szczęce dolnej.

  • Chrapanie” na wdechu i wydechu.

  • Głębokie oddychanie przez usta przy zatkanym nosie i odwrotnie.

  • Wymawianie połączeń głosek tylnojęzykowych zwartych z samogłoskami, np. ga, go, ge, gu, gy, gi, gą, gę, ka, ko, ke, ky, ki, ku, ak, ok, ek, ik, yk, uk…

  • Wypowiadanie sylab /jak wyżej/ i logotomów: aga, ogo, ugu, eke, yky, ygy, iki, igi, ago, egę itp.

  • Nabieranie powietrza nosem i zatrzymanie w jamie ustnej. Policzki nadęte. Początkowo nadymać policzki z zatkanym nosem, a następnie próbować połykać powietrze.

 

Ćwiczenia policzków:

  • Nadymanie policzków – „gruby miś”.

  • Wciąganie policzków – „chudy zajączek”.

  • Nabieranie powietrza w usta i zatrzymanie w jamie ustnej, krążenie tym powietrzem, powolne wypuszczanie powietrza.

  • Naprzemiennie „gruby miś” – „chudy zajączek”.

  • Nabieranie powietrza w usta, przesuwanie powietrza z jednego policzka do drugiego na zmianę.

 

Ćwiczenia prawidłowego połykania - wyrobienie nawyku połykania z językiem ułożonym na wałku dziąsłowym:

  • Unoszenie języka na wałek dziąsłowy za górnymi zębami przy otwartych a następnie zamkniętych ustach.

  • Lizanie czubkiem języka wałka dziąsłowego.

  • Ćwiczenie jak wyżej z odrobiną nutelli (opłatka) przyklejoną do wałka dziąsłowego. Ćwiczenie musi być wykonywane pod kontrolą rodzica!!!

 

 

 

BAJKA ARYKULACYJNA

 

Dzień dobry, misiu”

 

Dzisiaj twój język będzie małym misiem, a buzia jego domkiem. Miś obudził się wcześnie rano – poprzeciągał się, poziewał (szerokie ziewnięcie). Zrobił poranną gimnastykę – kilka podskoków (unoszenie języka na górny wałek dziąsłowy), kilka wymachów rąk (wypychanie językiem policzków) i pięć okrążeń (w prawo i w lewo) wokół stołu (ruchy okrężne języka w przedsionku jamy ustnej, usta zamknięte). Umył ząbki (oblizywanie czubkiem języka górnych i dolnych zębów po wewnętrznej stronie przy zamkniętych i otwartych ustach). Postanowił policzyć swoje ząbki (dotykanie czubkiem języka każdego zęba na dole i górze). Nagle poczuł wielki głód i usłyszał jak mu burczy w brzuchu (wibrowanie wargami bbb,bbb). To znak, że pora na śniadanie i pyszny miodek (oblizywanie warg).

 

 

Opracowała: B. Rojczyk – logopeda (źródło: internet)

 

 

 PROPOZYCJE ĆWICZEŃ DLA DZIECI Z RÓŻNYMI PROBLEMAMI LOGOPEDYCZNYMI

 

PRZEDSTAWIONE W NASTĘPUJĄCEJ KOLEJNOŚCI:

SZEREG SZUMIĄCY [SZ, Ż, CZ, DŻ]

SZEREG SYCZĄCY [S, Z, C, DZ]

SZEREG CISZĄCY [Ś, Ź, Ć, DŹ]

 

WAŻNE!

Kolejność wywoływania głosek przy seplenieniu międzyzębowymto:

szereg szumiący (sz, ż, cz, dż),

potem syczący (s, z, c, dz),

na końcu ciszący (ś, ź, ć, dź).

 

Kolejność wywoływania głosek przyseplenieniu bocznymto:

głoska „s”,

potem szereg szumiący (sz, ż, cz, dż),

potem reszta syczących (z, c, dz),

na końcu ciszący (ś, ź, ć, dź).

 

 

Ćwiczenia dla dzieci mających problemy

z prawidłową wymową głosek szumiących

[sz, ż, cz, dż]

 

UWAGA!
Nie wolno wywoływać wszystkich głosek szeregu szumiącego od razu.

Najpierw „sz” musi być dobrze opanowane w różnych pozycjach w wyrazie.

 

WAŻNE!

Gdy dziecko ma problem z wybrzmiewaniem „sz”,

terapię rozpoczynamy od „cz”.

Jeśli są problemy:

Polecamy dziecku unieść język za górne zęby, za wałek dziąsłowy. Początkowo polecamy wymawiać krótkie „t”, a następnie długie „sz” („t” + „sz” = „cz”), powoli przechodząc do „cz”.

 

 

Ćwiczenia języka:

  • dotykamy palcem lub łyżeczką podniebienia tuż za górnymi zębami, nazywając je „zaczarowanym miejscem”, „parkingiem”, w którym język (krasnoludek, samochód) powinien przebywać, gdy mamy zamkniętą buzię;

  • wysuwanie szerokiego języka na zewnątrz jamy ustnej;

  • żucie brzegów języka zębami trzonowymi (żeby rozciągnąć całą jego powierzchnię);

  • masaż języka – wysuwanie i cofanie języka przez lekko zwarte zęby;

  • unoszenie języka na górną wargę (język wąski, wydłużony, zęby widoczne);

  • unoszenie języka za górne zęby (język wąski);

  • cofanie języka za wałek dziąsłowy;

  • kierowanie języka w kąciki ust (zęby widoczne);

  • kląskanie językiem – naśladowanie odgłosu konia uderzającego kopytami o bruk;

  • liczenie ząbków” – dotykanie czubkiem języka górnych zębów po wewnętrznej stronie, podczas szerokiego otwierania jamy ustnej;

  • zaczarowany język” – przytrzymanie przez kilka sekund czubka języka na podniebieniu przy szeroko otwartych ustach;

  • krasnoludek zagląda do gardła” – cofanie języka w głąb jamy ustnej, zaczynając od górnych zębów, a kończąc na podniebieniu miękkim;

  • zlizywanie czubkiem języka z podniebienia, np. kawałka czekolady lub gumy rozpuszczalnej, kremu czekoladowego, mleka w proszku (przy szeroko otwartych ustach);

  • język malarzem” – język to pędzel, którego czubkiem dzieci mają naśladować malowanie różnych wzorów (kropek, kółek, linii, kwadratów, trójkątów). Moczenie „pędzla” w farbie oznacza dotykanie czubkiem języka wałka dziąsłowego. Płukanie „pędzla” to oblizywanie językiem dolnych dziąseł od wewnętrznej strony;

  • wahadełko” – kierowanie czubka języka w kąciki ust;

  • młotek” – wbijamy gwoździe w ścianę. Spróbuj zamienić język w młotek i uderzaj o dziąsła tuż za górnymi zębami, naśladując wbijanie gwoździa;

  • wysuwamy język na brodę, zwijamy w „łyżeczkę” i chowamy do buzi;

Ćwiczenia warg:

  • oblizywanie warg;

  • ryjek świnki” – wysuwanie zaokrąglonych warg do przodu (zęby widoczne);

  • rozchylanie warg jak przy uśmiechu;

  • całuski” – cmokanie ustami;

  • zmęczony konik” – parskanie wargami;

  • wąsy” – wysuwanie warg jak przy wymawianiu „u”, położenie na górnej wardze słomki lub ołówka i próby jak najdłuższego utrzymania;

  • drzwi do domu” – buzia do domek krasnoludka, a wargi to drzwi do domku. Pokaż jak wargi ściągnięte do przodu, otwierają się i zamykają;

  • wydawanie odgłosów:
    – krowy – mu, mu
    – kukułki – kuku, kuku
    – sowy – hu, hu
    – psa – hau, hau
    – rybki – plum, plum
    – pukania – puku, puku
    – uderzania – buch, buch
    – chodzenia – tupu, tupu;

  • pyszczek rybki” – wysuwanie warg do przodu, a następnie naprzemienne ich otwieranie i zamykanie;

  • ryjek” – układanie warg w kształcie ryjka, a następnie ich rozsuwanie do uśmiechu;

     

GŁOSKA SZ
W lustrze pokazujemy dziecku układ języka i warg. Polecamy zrobić to samo, tzn. unieść język za górne zęby (na wałek dziąsłowy), zęby zewrzeć (zbliżyć, ale nie zaciskać) i wargi lekko wysunąć do przodu (ułożyć w ryjek). W takim układzie polecamy dziecku wymawiać podczas wydechu przedłużone „sz”.

Jeśli są problemy:

Można pomóc dotykając czubek języka i miejsce za wałkiem dziąsłowym lub unosząc szpatułką język za górne zęby. Zęby zbliżamy i wargi lekko wysuwamy do przodu poprzez naciśnięcie policzków.

W skrajnych przypadkach można przytrzymać uniesiony język palcem lub szpatułką i polecić dziecku długo dmuchać przez zęby.


W DUŻYM SKRÓCIE

BUZIA OKRĄGŁA. JĘZYK U GÓRY.

 

Najpierw ćwiczymy „sz” w izolacji.

 

Następnie ćwiczymy „sz” w połączeniu z samogłoskami:
nagłos w sylabach, logotomach, wyrazach, potem w związkach wyrazowych
sza, szo, sze, szu, szy;

śródgłos w wyrazach, potem w związkach wyrazowych
asza, aszo, asze, aszu, aszy

osza, oszo, osze, oszu, oszy

esza, eszo, esze, eszu, eszy

usza, uszo, usze, uszu, uszy

ysza, yszo, ysze, yszu, yszy;

wygłos w wyrazach, potem w związkach wyrazowych
asz, osz, esz, usz, ysz.

GŁOSKA Ż

Jeśli „sz” wymawiane jest prawidłowo, nie powinno być kłopotu z wymową „ż”.

 

Jeśli są problemy:

Przykładamy ręce do szyi podczas wybrzmiewania, by wyczuć wibracje dźwięcznej głoski „ż”.

Wypowiadanie „sz” z przedłużonym „y” i równocześnie kontrolowanie drżenia szyi. Przechodzimy do wypowiadania „szżyyy”, a potem do wypowiadania przedłużonego „ż” w otoczeniu samogłosek ażżża, ażżżo, ażżże itd., skracając wybrzmiewanie do aża, ażo, aże itd.

 

GŁOSKA CZ

Najpierw ćwiczymy „cz” w izolacji.

Potem ćwiczymy „cz” w połączeniu z samogłoskami:

  • nagłos w sylabach, logotomach, wyrazach, potem w związkach wyrazowych
    cza, czo, cze, czu, czy;

  • śródgłos w wyrazach, potem w związkach wyrazowych
    acza, aczo, acze, aczu, aczy
    ocza, oczo, ocze, oczu, oczy
    ecza, eczo, ecze, eczu, eczy
    ucza, uczo, ucze, uczu, uczy
    ycza, yczo, ycze, yczu, yczy;

  • wygłos w wyrazach, potem w związkach wyrazowych
    acz, ocz, ecz, ucz, ycz.

 

GŁOSKA DŻ

Jeśli „sz”, „ż”, „cz” wymawiane są prawidłowo, nie powinno być kłopotu z wymową „dż”.

 

 

Zachęcam do skorzystania

http://blog.mimowa.pl/index.php/wady-wymowy-harmonogram-cwiczen/seplenienie-szereg-szumiacy/

 

 

Ćwiczenia dla dzieci mających problemy

z prawidłową wymową głosek syczących

[s, z, c, dz]

 

Ćwiczenia języka:

  • wysuwanie języka do przodu

  • język szeroki i wąski;

  • ułożenie języka za dolnymi zębami;

  • cofanie języka w głąb jamy ustnej;

  • liczenie dolnych zębów czubkiem języka po wewnętrznej stronie;

  • oblizywanie językiem wewnętrznej powierzchni dolnych zębów;

  • dotykanie czubkiem języka wewnętrznej powierzchni dolnych siekaczy z równoczesnym wybrzmiewaniem głoski „e”;

  • zlizywanie czubkiem języka dżemu lub masła czekoladowego z dolnych dziąseł;

  • wymiatanie śmieci” – energiczne wyrzucanie czubka języka zza dolnych zębów.


Ćwiczenia oddechowe:

  • dmuchanie na chorągiewki i wiatraczki;

  • tańczący płomyczek” – dmuchanie na płomień świecy w odległości niepozwalającej zdmuchnąć płomyka, lecz wyginać go;

  • dmuchanie na papierowe łódki pływające w misce z wodą;

  • zawody „kto dmuchnie dalej” – zdmuchiwanie kulek waty z ręki;

  • wydmuchiwanie baniek mydlanych;

  • dmuchanie na papierowe ozdoby zawieszone na nitkach o różnej długości ponad głową ćwiczącego;

  • wyścigi samochodowe” – dmuchanie na papierowe kulki po wytyczonej trasie narysowanej na podłodze;

  • mecz piłkarski” – przedmuchiwanie piłeczki pingpongowej do osoby siedzącej na przeciwko;

  • gotowanie wody” – dmuchanie przez rurkę do wody, aby tworzyły się pęcherzyki powietrza;

  • nadmuchiwanie balonów, zabawek i piłek; próby gwizdania;

  • zdmuchiwanie lekkiego przedmiotu z ręki, np. piórka, kłębka waty, papierowej kulki;

  • rozdmuchiwanie: chrupek, ryżu, kaszy, pociętej gąbki lub kawałków styropianu;

  • gra na instrumentach muzycznych: organkach, trąbce, gwizdku;

  • gra na grzebieniu owiniętym cienką bibułą;

  • dmuchanie na piórko, aby unosiło się ponad głową osoby ćwiczącej;

  • rozdmuchiwanie plamki farby wodnej na podkładce z tworzywa.

 

Ćwiczenia warg:

  • rozchylanie warg jak w uśmiechu – wargi płaskie, przylegają do zębów (zęby widoczne);

  • rozciąganie warg do uśmiechu i wymawianie głoski „i”;

  • naprzemienny uśmiech z pokazywaniem zębów, a następnie zasłanianiem ich wargami;

  • układanie ust do uśmiechu i powrót do pozycji neutralnej;

  • gimnastyka warg i języka (wysuwanie języka do przodu, uśmiechanie się);

  • wydawanie odgłosów z rozciągniętymi kącikami ust:
    – kozy – me, me
    – barana – be, be
    – kurczątka – pi, pi
    – śmiechu – hi, hi;

  • pokazywanie szerokiego uśmiechu, a następnie ściąganie ust, jak przy głosce „u”.

 

Etap wywołania głosek szeregu syczącego („s”,„z”,„c”,„dz”)

Rozpoczynamy od wyjaśnienia ułożenia narządów artykulacyjnych: język leży za dolnymi zębami, tworząc rynienkę (jak podczas dmuchania), wargi rozchylają się w łagodny uśmiech.

 

W DUŻYM SKRÓCIE :)

BUZIA UŚMIECHNIĘTA. JĘZYK ZA DOLNYMI ZĄBKAMI

 

Ćwiczymy [s] w połączeniu z samogłoskami

w nagłosie;

są, so ,se, su, sy

w środgłosie

asa, aso, ase, asu, asy

osa, oso, ose, osu, osy

esa, eso, ese, esu, esy

usa, eso, ese, esu, esy

usa, uso, use, usu, usy

ysa, yso , yse, ysu , ysy

w wygłosie

as, os, es, us, ys.

 

Zachęcam do skorzystania

http://blog.mimowa.pl/index.php/wady-wymowy-harmonogram-cwiczen/seplenienie-szereg-syczacy/

 

 

Ćwiczenia dla dzieci mających problemy

z prawidłową wymową głosek ciszących

[ś, ź, ć, dź]

Ćwiczenia języka:

  • koci grzbiet” – opieranie czubka języka o wewnętrzną powierzchnię dolnych zębów i próby unoszenia środka języka do podniebienia;

  • oblizywanie językiem wewnętrznej powierzchni dolnych zębów i dziąseł;

  • liczenie czubkiem języka dolnych zębów po wewnętrznej stronie;

  • skaczący języczek” – naprzemienne dotykanie czubkiem języka górnych, a następnie dolnych siekaczy po wewnętrznej stronie, przy otwartych ustach;

  • hi hi” – naśladowanie śmiechu o brzmieniu wysokim, średnim, niskim, na przemian cicho i głośno;

  • ihihi ihihihi” – wydawanie odgłosu rżenia konia;

  • wymawianie szeptem, a potem głośno „iii”, „jjj”, „hi” podczas szerokiego rozciągania kącików warg.

    Ćwiczenia warg:

  • układanie ust, jak podczas wymawiania „u”, a następnie, jak przy „i”;

  • lekki uśmiech, a następnie powrót warg do pozycji neutralnej;

  • naprzemienne otwieranie i zamykanie środkowej części warg podczas zaciskania kącików ust

  •  

Ćwiczenia warg:

  • układanie ust, jak podczas wymawiania „u”, a następnie, jak przy „i”;

  • lekki uśmiech, a następnie powrót warg do pozycji neutralnej;

  • naprzemienne otwieranie i zamykanie środkowej części warg podczas zaciskania kącików ust

 

 

Etap wywołania głosekszeregu ciszącego („ś”, „ź”, „ć”, „dź”)

UWAGA!
Najczęściej ćwiczenia głoski „ś” stanowią podstawę dla całego szeregu ciszącego, ale zdarza się też, że rozpoczynamy wywołanie głosek z tego szeregu od „ć”, którą czasem łatwiej uzyskać niż „ś”.

GŁOSKA Ś

Należy wyjaśnić położenie narządów mowy: czubek języka oparty o dolny wałek dziąsłowy; środek języka unosi się do przedniej części podniebienia twardego; usta nieznacznie wysunięte do przodu, a kąciki zaciskają się; zbliżamy zęby tworząc szczelinę.

  • Jeśli są problemy:
    – Ćwiczenia rozpoczynamy od przedłużonego wymawiania ściszonego „iii” lub „hiii”, z równoczesnym maksymalnym zbliżeniem zębów.
    – Wymawiamy „isi”, „isia”, „isio”, „isie”, „isiu”.
    – Podczas wymawiania „s”, polecamy dziecku cofnąć język do tyłu, ale nie ku górze. Język można cofnąć ku tyłowi szpatułką, przyciskając lekko jego czubek.

  • Można polecić także mocne dmuchanie, przyciskając czubek języka szpatułką przy zbliżonych do siebie zębach.

  • Wypowiadanie przedłużonego „ń” z zaciśniętymi skrzydełkami nosa.

  •  

GŁOSKA Ź

Jeżeli uzyskamy prawidłową wymowę „ś”, wtedy „ź” pojawia się samoistnie.

Jeśli są problemy:
– Przedłużanie „i” z maksymalnym zbliżaniem zębów do siebie.
– Przedłużanie „dź”, jeśli jest prawidłowo realizowane.
– Zaciskanie skrzydełek nosa podczas głośnego i długiego wymawiania „ń”.

 

GŁOSKA Ć

Jeżeli uzyskamy prawidłową wymowę „ś” i „ź” wtedy „ć” pojawia się samoistnie.

 

Jeśli są problemy:
– Uzyskać „ć” można przez wymawianie miękkiego „t” z dodatkiem „ś” („tsia”, „tsio”), stopniowo skracając, aż do uzyskania „ć”.
– Krótkie, wielokrotne, intensywne szeptanie „ń” z zaciśniętymi skrzydełkami nosa.– Wypowiadanie „ti” z czubkiem języka przyciśniętym palcem.

 

GŁOSKA DŹ

Jeżeli uzyskamy prawidłową wymowę „ś”, „ź” i „ć”, wtedy „dź” pojawia się samoistnie.
Jeśli są problemy:
– Głośne, krótkie i wybuchowe wypowiadanie „ń” z zaciśniętymi skrzydełkami nosa.
– Wybrzmiewanie „di” z równoczesnym przyciskaniem szpatułką czubka języka do dna jamy ustnej.
– Głoskę tę można uzyskać poprzez wymawianie miękkiego „d” z dodatkiem „ź”.

 

 

  • Etap utrwalenia głosek szeregu ciszącego („ś”, „ź”, „ć”, „dź”)

  • Najpierw ćwiczymy „ś” w izolacji.

  • Następnie ćwiczymy „ś” w połączeniuz samogłoskami:
    nagłos w sylabach, logotomach, wyrazach, potem w związkach wyrazowych
    sia, sio, sie, siu, si;
    śródgłos w wyrazach, potem w związkach wyrazowych
    asia, asio, asie, asiu, asi
    osia, osio, osie, osiu, osi
    esia, esio, esie, esiu, esi
    usia, usio, usie, usiu, usi
    ysia, ysio, ysie, ysiu, ysi;
    wygłos w wyrazach, potem w związkach wyrazowych
    aś, oś, eś, uś, yś, iś.

  •  

Zachęcam do skorzystania

http://blog.mimowa.pl/index.php/wady-wymowy-harmonogram-cwiczen/seplenienie-szereg-ciszacy/

 

Opracowała: Beata Rojczyk – źródło - ”Mimowa”

 

 

 

 

 

Polecam następujące strony internetowe:

 

Mimowa

 

http://blog.mimowa.pl/index.php/wady-wymowy-harmonogram-cwiczen/

 

Logotorpeda

 

https://www.logotorpeda.com/

 

 

 

Najczęściej spotykane wady wymowy u dzieci i propozycje ćwiczeń

 

 

Nieprawidłowa wymowa głosek szumiących: sz, ż, cz, dż

 

http://blog.mimowa.pl/index.php/wady-wymowy-harmonogram-cwiczen/seplenienie-szereg-szumiacy/

 

Nieprawidłowa wymowa głosek syczących: s, z, c, dz

 

http://blog.mimowa.pl/index.php/wady-wymowy-harmonogram-cwiczen/seplenienie-szereg-syczacy/

 

Nieprawidłowa wymowa głosek ciszących ś, ź, ć, dź

 

http://blog.mimowa.pl/index.php/wady-wymowy-harmonogram-cwiczen/seplenienie-szereg-ciszacy/

 

Nieprawidłowa wymowa głosek k i g

 

http://blog.mimowa.pl/index.php/wady-wymowy-harmonogram-cwiczen/kappacyzm_gammacyzm/

 

Nieprawidłowa wymowa głoski r

 

http://blog.mimowa.pl/index.php/wady-wymowy-harmonogram-cwiczen/gloska-r/

 

 

 

 

 

opracowała B. Rojczyk - logopeda

 

 

Reforma edukacji