SPOSÓB  NA  HISTERIĘ, CZYLI JAK

 

POMÓC RODZICOM                        

                                                  

 

NAJCZĘSTSZE  PROBLEMY  RODZICÓW :

 Dziecko często wpada w histerię ,kiedy zabraniamy mu czegoś, nie pozwalamy na coś, czego bardzo się domaga. Jak postępować z dzieckiem, które staje się ” głuche „ w chwili , kiedy mówimy „nie”?

Małe dziecko zachowuje się tak ,jak mu pozwalamy się zachowywać, czyli zachowanie dziecka jest uzależnione od reakcji dorosłego. To odpowiedź , jaką powinniśmy dać rodzicowi, jednak obawa ,że rodzice niezbyt dobrze ją przyjmą, często ogranicza nauczycieli w oznajmianiu rodzicom tej prawdy.

Oto jedna z typowych sytuacji: mama odbiera lub przyprowadza malca, który nie poddaje się jej prośbą, ucieka, nie chce się ubierać lub rozbierać, więc mama biega za nim poirytowana, błagalnym głosem próbuje nakłonić go do wykonania jej prośby, przy tym obiecuje różne nagrody. Maluch oczywiście zachowuje się tak , jakby nie słyszał prośby mamy, zagląda do wszystkich szafek, zabiera różne przedmioty. Przy tym podczas próby przytrzymania reaguje krzykiem, wyrywa się, protestuje , płacze. Poddawane systematycznej modyfikacji zachowania w przedszkolu stopniowo nabywa poprawne umiejętności przy wykonywaniu czynności samoobsługowych w szatni. Kiedy dziecko przyprowadza tata, zachowanie jest zupełnie inne, nie ma „problemów ze słuchem”, wykonuje to o co prosi tata, można rzec - inne dziecko. Ten przykład dowodzi tezy ,że dziecko zachowuje się tak , jak mu na to pozwalamy. Pierwszą próbą uzdrowienia sytuacji jest rozmowa z rodzicami, podczas której został zdiagnozowany problem oraz strategia działania. Zachęcić należy tatę by skutecznie włączył się w pomoc matce, ponieważ jest o wiele bardziej stanowczy i konsekwentny. Rodzice poinformowani zostali o konieczności ujednolicenia swojego oddziaływania – oboje muszą postępować wobec dziecka spójnie. Także spójne musi być postepowanie na linii przedszkole – dom.

CZYM  JEST  HISTERIA ?

Histerię możemy porównać do sztuki teatralnej z dzieckiem jako aktorem w roli głównej. Im lepszy aktor , tym lepsza sztuka. Histerie są jednym ze znaków firmowych dzieci zaprojektowanych tak, aby wywołać jak najlepszą reakcję widowni. Długość tego spektaklu zależy wyłącznie od informacji zwrotnej, jaką aktor otrzymuje od widzów. W tak obrazowy sposób możemy opisać mechanizm powstawania histerii. Histerie dzieci są dla rodziców szokiem. Rodzice o zbyt słabej odporności emocjonalnej szybko stają się sfrustrowani, bezsilni w swojej niemożności uspakajania dziecka czy nakłonieniu go do zaprzestania krzyku i płaczu. Gorzej, jeżeli histerie zdarzają się w miejscach publicznych, ponieważ rodzice muszą radzić sobie z własną reakcją oraz z zainteresowaniem innych. Taka sytuacja jest niezwykle stresująca i mało odporni rodzice robią wszystko, aby zapobiec „skandalowi”, ulegają zachciankom dziecka, a ono szybko dochodzi do wniosku, że jest to dobra metoda otrzymania tego, co chce. Wystarczy kilka takich doświadczeń i metoda postępowania się utrwala.

JAK RADZIĆ SOBIE Z HISTERIĄ U DZIECI?

Możliwe są do zastosowania trzy techniki : pierwszą techniką , jaką należy zastosować wobec dziecka jest odwracanie uwagi. Można to zrobić , mówiąc np.: „Patrz ,tutaj są twoje ulubione klocki, może zbudujesz garaż dla samochodu”. Przy odrobinie szczęścia może uda się skierować zainteresowanie dziecka na inne przedmioty. Druga technika :bywa niestety tak, że odwrócenie uwagi nie zadziałało dziecko : płacze rzuca przedmiotami. W takim przypadku należy zignorować histerię. Nie należy robić zamieszania, nie krzyczeć, nie pouczać dziecka, spokojnie zając się swoimi sprawami, kątem oka kontrolując sytuację. Kiedy dziecko spostrzeże , że nie ma osoby , przed którą może się prezentować, uspokaja się i , najczęściej łkając , przychodzi, aby je pocieszyć. Jeśli tak się stanie, należy dziecku wybaczyć i szybko zapomnieć o sytuacji. Rodzić osiągnął zwycięstwo, ale mały histeryk nie powinien dostać zbyt dużej nagrody.

Trzecia technika :przerwa techniczna dla dziecka. Jeżeli nic nie pomaga , trzeba zastosować „przerwę techniczną”. Ta metoda polega na delikatnym podniesieniu malucha, bez złości i postawieniu go w swoim pokoju lub wyznaczonym miejscu – krzesełko/ w przedszkolu/.Przy tym nie komentujemy zbytnio, nie wyjaśniamy, nie tłumaczymy, pamiętajmy , że dziecko jest w takich emocjach ,że nie jest w stanie wiele zrozumieć. Należy natomiast wyraźnie mu zakomunikować, że pozostanie w wyznaczonym miejscu , dopóki się nie uspokoi, a kiedy zechce wstawać , to należy spokojnie ponownie wstawić je na miejsce tyle razy , ile to będzie konieczne. Rodzic nie może przegrać tej bitwy bo dziecko szybko przekona się do słabości rodzica. Kiedy dziecko się uspokoi , możemy przystąpić do krótkiego omówienia sytuacji.

Opisane powyżej techniki eliminowania histerii dziecka są skutecznym orężem rodziców w wychowaniu małego dziecka. To ile kroków będzie musiał podjąć rodzic , zależy od poziomu histerii dziecka. Im szybciej małe dziecko zrozumie, że jego postepowanie nie przynosi rezultatów, tym mniej będzie histerii w jego zachowaniu. Największym błędem , jaki popełniają rodzice , jest poddanie się dziecięcym manipulacjom.

 

 

 

Reforma edukacji

Orgy